Vandaag vond ik in een doos nog 2 foto’s van ons optreden als troubadour vorig jaar. Daarvan zijn al foto’s gepost in de fotokluis, maar deze heb ik nu even ingescand. Je krijgt er alvast 1 te zien.

Je ziet Mic en Mij in de adellijke setting van een fijn kasteel. We zijn net bezig in het wilde (voor de gelegenheid geschreven) drielettergrepenlied. Op de stoel in het deurgat stat een zekere Coeman (verkleed als zichzelf). Hij houdt bladen in de lucht waarop ieder eerder een woord of woorden van drie lettergrepen heeft geschreven. Het huidige woord is “pot javel”. Na een stormachtige aanloop naar het refrein zingt ieder in de kamer dan mee. Hier zie je hoe Michaël ambachtelijk het akkoord van do-groot laat uitgalmen terwijl een uitzinnige meute “POT JA-VEL” krijst.
Op de foto ontdek je ook nog admiraal Nelson (midden voor), intussen zonder zijn hoofddeksel en rechts achteraan een sexy superwoman.

10 mei 2004
Dit weekend met Leen naar NovaRock 2004 geweest. Lekker dichtbij in Kortrijk, goedkoop en een goede programmatie.
Ik ben altijd blij als ik zie dat de organisatie van dergelijke festivals hun best doen om alles perfect te doen lopen, zelfs als het nog een beginnend initiatief is. De timing was superstrikt, wat zorgde voor bijna naadloze overgangen tussen de verschillende groepen, ook al omdat er twee podia naast elkaar stonden, zodat er al kon worden opgezet als de vorige groep nog speelde.
We waren net iets te laat om Atoz nog helemaal te zien, maar daar valt wel wat van te verwachten. Er leek iets tegen te trekken in het ritme en de presence op het podium kan nog met quantumsprongen omhoog, maar voor de rest: zeer fijne muziekjes en een prachtige stem.
Daarna kwam Gesman, een fijn gestoorde bende die ik al meermaals heb kunnen smaken in het Kortrijkse. Leuke teksten en complexer muziek dan je zou verwachten. De tweede stem maakte het allemaal nog beter. Flatcat zag ik voor het eerst, maar het was meteen prijs. Zalige moderne punkrock, snoeischerp gespeeld en wat een publieksbespelers!
Funeral Dress vond ik persoonlijk tappen uit een compleet pass? vaatje. Een beetje sex pistols zonder scherpte, zonder diepte en zonder gedacht. Zelfs de cover van Sham’69 (if the kids are united) klonk rommelig zwak en holler dan een zwart gat. Soit.
En hoewel Gabriel Rios fijne muziekjes heeft, kon ik toch ook niet zo hard van dit optreden genieten. Mooi gespeeld allemaal, maar wel nogal veel van hetzelfde. Poging tot revival van Spaanse ritmetjes, maar zonder echte ziel. En iets te veel een te groot gedacht van zichzelf medunkt. Sioen bleef ook wat tegen het behang steken vond ik. Prachtige stem, zeer goeie muziek, maar ofwel bleef het geluid hangen, ofwel was er over-gearrangeerd in allerlei jazzcomposoties zodat de pit wat verzonk.
Starflam was ronduit heerlijk, hoewel ik het niet altijd zo begrepen heb op rap, en zeker geen Franstalige. Maar dit was een optreden vol vuur en vlam en met voledige goeste. Echt sterk! De gloeiende sfeer in de zaal werd daarna jammergenoeg meteen zwaar gekelderd door koorknaap Jasper Steverlinck die met een samenraapsel van oersaaie covers trachtte jonge tienermeiden binnen te doen. Een ego van hier tot in Tokio. Het is niet omdat je een mooie stem hebt en nummers kiest die net in je bereik liggen, dat je staat te schitteren op het podium. Ronduit ondermaats op een rockfestival.
Gelukkig kwam toen nog Flip Kowlier om de boel te redden met zijn heerlijke mix van alledaagse thema’s verweven in ingenieuze muziekjes die toch vlot naar de keel grijpen. Een heerlijke prestatie ook, wat betreft het showelement. Flip is natuurlijk thuis in deze contreien, maar toch! Ook zalige rock-bewerkingen van zijn op CD zeer rustige set. Kowlier heerst! De Dolfijtjes hebben we wegens al genoeg gezien en vermoeid maar overgeslagen, evenals Squadra Bossa & Buscemi.
Al bij al een succes.

Het was weer een feestelijk weekend. na de repetities vorige week was het tijd om met ons kersverse mariachi-elftal het podium op te klimmen. We deden dat in Brussel in zaal “La Tentacion”, een soort van Spaans cultuurcentrum. En het was ferm geestig. Getooid in opzichtige kledij en met een grote sombrero stevig tex-mex spelen. De bezetting was aldus: 2 gitaren, 1 bas, 1 contrabas, 2 violen, 2 trompetten, 1 piano, 1 accordeon, 1 mandoline en 4 zangers. Met een beetje goede wil en wat multi-instrumentalisme samen 11.

Voor de gelegenheid hadden Michaël en ik ook een gruizige snor laten groeien. Het oog wil tenslotte ook wat. Als je je regelmatig scheert zou je vergeten wat voor lelijke dingen je kan laten groeien op een goeie week tijd.
Van dat alles werden natuurlijk wat fotootjes gemaakt, te bekijken op de fotosite.

Na een fijn repetitieweekend in Brussel voor het nog fijnere mariachi-orkest Flippez y los Bomberos, zijn heden alweer de eerste foto’s van die repetitie online gezet. De muziek zal voor het eerst live te horen zijn nu zaterdag 13 maart in zaal “La Tentacion” in Brussel ron 22:30 (zij het dat het eigenlijk wel een soort van priv?-gelegenheid is. Denk daarbij aan veel trompetten, violen, contrabas, schelle gitaren en bombastische zang. Genrehint: Willy Deville, Calexico, flip kowlier en allerhande in een Spaans of tex-mex jasje.
foto’s

16 januari 2004
Het optreden van Expo58 op de Gentse Feesten zal zijn aan het St-Baafsplein op 19 juli. Daarnaast is er ook nog een optreden voorzien op 2 april in Roeselare en wordt er ook gespeeld in Kortrijk ter ere van het 80 jaar bestaan van de tennisclub “de Wikings”. Tisdaggetweet.

Fijn muzieknieuws voor de smakers: Expo’58 treedt dit jaar nog eens op tijdens de Gentse feesten op 19 juli. Gaat dat zien alvorens Niko en de zijnen onbetaalbaar zijn geworden.

Tevens speelt Buck Danny op 13 februari in de Magdalenazaal te Brugge en ook nog eens op 31 maart in Kortrijkse Schouwburg tijdens de afterparty na het optreden van Golden Earring.
Buck Danny Heeft trouwens een fijne CD uit die ook bij de Niko te verkrijgen is.

Na de vrijgezellenavond van Karl, is het nu tijd voor de vrijgezellendag van Jeroen zelf. Op zaterdag 9 augustus rond twee uur kwam een bende makkers me per fiets ophalen voor een dagvullend programma. Eerst ging het richting Kortrijk Station waar we met zijn allen aan een lange tafel op het perron twee taarten en van die maffe superzoete oranje limonade dronken uit lang vervlogen tijden. Compleet met papieren bordjes en plastic bekertjes.

Nadat we genoeg treinreizigers (waar ik voor één keer gelukkig niet bij hoorde) hadden aangemoedigd, vertrokken we richting Open Zwembad in Kortrijk. Daar voornamelijk salto’s geoefend, zo pijnlijk mogelijk op onze rug en buik gesprongen en tienbal gespeeld. Dat laatste was net als in onze vrolijke schooltijden meteen een ultra-gewelddadig getrek en gesleur aan elkaar en aan een opgeblazen strandbal die dus tien keer aan een ploeggenoot moest worden doorgegeven. Ook hier ontsnapten we niet aan blauwe plekken en striemen op ons vel.

Na een vodka-orange aan de zwembadrand gingen we per fiets naar St-Jozef waar de broeders ons jammergenoeg niet op het speelplein wilden laten voor een partijtje voetbal. Een pintje op Josés terras was een goed alternatief in het warme weer.

Daarna kwiek huiswaarts waar ik eerst een liedje uit de oude doos van de Specs moest spelen en daarna verrast werd door vader Herman die zich volledig in zijn oude trouwpak had gestopt: lange zwarte “pitteleir”, strik en hoge buishoed. Samen hebben we dan met het zwaard enige flessen champagne onthoofd en opgedronken onder een gezellige babbel.

Tijd nu om naar het Hoge te rijden waar we in de Kulak een korte maar stevige chocomelk-cantus hielden. Een verfrissing in dit weer en een fijne link naar de tijd dat ik als preses vriend en vijand verraste met chocomelk in plaats van bier op een cantus.

Daarna naar de weiden van de Cederlaan om een gezapige barbecue in gang te steken. Zoals dat hoort enkele kilo’s teveel vlees gegeten en goed gedronken. Tot slot nog enige caipirinhas gaan drinken op Vlas Vegas.

Een waarlijk geslaagde dag, die, mede door de bereidwillige fotograaf Karl Herrebout in compacte versie ook op webzucht te bekijken is voor zij die er niet bij waren. Zoals altijd in de Fotokluis. (klikken op vrijgezel jeroen).
Als extraatje zijn er ook wat video’s te bekijken voor de mensen met snellere verbindingen met het web. Ga naar de open directory video vrijgezel en klik naar keuze.

Aldus, nogmaals een woord van dank aan de makkers die er zoiets mafs van maakten!

Ons fijne campagnelied voor Stefaan De Clercq staat vanaf heden op Webzucht. Onze ex-minister had Niko en mij gevraagd om een mooi nummer te schrijven om zijn campagne voor de verkiezingen te ondersteunen. Een knaller van een song is het geworden, de “Soldaten van Stef”. Gaat dat hier beluisteren. (mp3)