Op 25 april kan je naar de voorstelling van “Schreef ik de dagen, mijn God die ik moest zijn”. Een lange titel, die nogal goed het onderwerp kadert: het leven, de liefdes en het lijden van PAC-man Peter Arthur Caesens. Proper versneden in scènes, shots, dagboekdelen, hoofdstukken , fragmenten en handige overzichtslijstjes.

Peter Artur Caesens is iets als een levende legende. In een ver verleden leerde ik hem kennen als bibliothecaris. In welke hoedanigheid hij me als 14-jarige die de jeugdboeken van het wijkfiliaal had uitgelezen maar doorverwees naar Dostojewski, Kundera en Nietzsche. Gelukkig is de blijvende psychologische schade beperkt gebleven.

Later bleef hij op de radar met zijn waanzinnige “eco-cynisme projecten” als “Kras Kras. Plas Plas”, de salons van de ondergrondse cultuurregimenten en de verkeersbevrijding van de grote markt van Kortrijk vanuit het ongerijmde. Er ging ook een groot politiek denker aan hem verloren na onderlinge partijstrijd. Misschien niet meteen een denker die je graag in je studiebureau of je living houdt als huisdier, maar eerder een socratische luis-in-de-pels met onvermoede oprispingen en node prikkels. 

Hedentendage leidt hij een uitgebreid project dat het bibliotheekwezen wil afhelpen van zijn snobistisch jasje dat enkel “goede literatuur” wil bijhouden. Zijn ABIB groeit rapper dan voor mogelijk gehouden en hij kan niet snel genoeg panden bijkopen om de van vernieling gespaarde literatuur te stockeren.

Maar bovenal is hij ook een getormenteerde ziel met een missie. Vertwijfeling sloeg op een gestructureerde manier gaten in zijn bestaan en meermaals keek hij met scherpe blik en harde analyse naar de vernieling die hij zelf in gang zette. Ter lering van het nageslacht (en vooral zichzelf) noteerde hij plichtsbewust zijn cynische overpeinzingen, nachtelijk gekanker en misogyne galspuwingen. Want de vrouw is een curieus dier in de zoo van Caesens hoofd. Een erotisch curiosum dat hij met verafgoding voedert, zelfs als het al gemeen hard in zijn hand bijt.

De dagboeken werden gebundeld en ongeredigeerd uitgegeven door 3-werf. En leidden zo tot onderzoeksvoorwerp van Michaël Janart. Andragogisch vorser met theaterplannen. Die nu, als afstudeerproject aan het Stedelijk Conservatorium van Kortrijk, een toonmoment inlast van zijn stuk over Caesens. Met begeleiding van Cathérine Vansteenkiste en met coaching van Jos Verbist van Theater Antigone.

Zondag 25 april om 17u in muziekcentrum Track (Conservatorium) in Kortrijk.

Gaat dat zien!   (blote vrouwen inbegrepen)

“27 februari 1993, zaterdag. De lijst met alle mogelijke redenen om mij af te wijzen is opgemaakt in het klad op een oude envelop. ze bevat voorlopig 6 fysieke argumenten en 13 aspecten aan mijn taalgebruik en levenshouding…”

Veel zwemmen in het mooiste bad van West-Vlaanderen België

Rein speelt Winnetou

Ilie verkent het Pajottenland per pony

Allerlei heerlijks consumeren bij KoffieQueen en SweetPrince

Lange discussies voeren met dochter Ilie over de diepere semantische lagen in haar verder evoluerende kunstwerkjes

vader en dochter repeteren voor denkbeeldige circus-shows

Ook Reins truukjes met de diabolo worden steeds indrukwekkender

wat opera meepikken (Aida in kasteel Ooidonk)

Nog nooit zoveel plezier gehad met Ikea-kasten als in september (en er ook nog nooit zoveel ineengestoken)

Op zaterdag 6 en zondag 7 juni 2009 is het verzamelen blazen voor alle fans van een slok lekker levenwater. De mannen van de VCWC organiseren dan het nu reeds fameuze Wild West Whisky Fest in meetingcenter Gruzenberg in Kortrijk Xpo (telkens van 13u tot 18u). Kaarten kosten in voorverkoop 10 euro. Je krijgt dan wel een gratis dram van één van de festivalbottelingen en 10 euro korting bij aankoop van een fles daarvan.

Ik zou er niet over schrijven als ik er zelf niet henenging. Je vindt me er de zaterdagmiddag, samen met een hoop vuurwaterdrinkers uit familie en vriendenkring. Tickets nog in voorverkoop hier te vinden. (of bij de betere whikyhandelaar in uw buurt). Op het Wild West Whiskyfest zullen antieke, vaak legendarische bottelingen ter degustatie aangeboden worden, alsook vele recente bottelingen.

Komen onder andere als standhouder:

• The Nectar (Glendronach, Springbank, Longrow, The Belgian Owl, Daily Dram, Duncan Taylor, TSMOS, The Whisky Fair …)
• Premium Spirits (BenRiach, Tullibardine, Balblair, Penderyn, Douglas Laing, George T. Stagg, …)
• Lindores (antiquities) Giovanni Giuliani (antiquities)
• Whiskycorner (antiquities + the Ultimate)
• LVMH (Glenmorangie, Ardbeg, Glen Moray)
• Maxxium (Highland Park, Glenfiddich, Balvenie, Macallan)
• Pernod Ricard (The Glenlivet, Scapa, Longmorn, Aberlour , Chivas)
• Mampaey (Bruichladdich, Murray McDavid, en de enige Canadese Single malt)
• Filliers (Glenfarclas, Glengoyne, Goldlys)

Dit weekend op uitnodiging van de onverantwoord interessante krant De Standaard gaan genieten van Afrika! Afrika!

Het waren daar meteen Afrikaanse temperaturen in die tent op Turn en Taxis. Gelukkig hadden we nog een berlijnse bol kunnen bemachtigen op het brunchbuffet, zodat we zonder al te grote honger de show konden bekijken.

En show werd gegeven. Tientallen zwarte medemensen gaven het beste van zichzelf voor een volle tent gegadigden. Gelukkig probeerde de organisatie niet al te politiek correct te zijn, zodat we zowel moderne breakdancende zwarte gangstertjes met basketbal als traditionele stamhoofden in strooien rok de revue passeerden. Heerlijke slangenmensen die de meest waanzinnige kronkelingen en onmogelijke stretches uitvoerden. Torens van acrobatische troepen, die soms vierhoog op elkaars schouders stonden zonder verdere steun. Ritmische dansen en straffe muziek. Het was daar goed in Afrikaans Brussel!

Gelukkig was het over de middag ingepland, anders had ik ’s avonds zeker niet kunnen slapen van die sexy kontschuddende negerinnetjes met een uithoudingsvermogen om u tegen te zeggen.

U.

Video voor zij die geen ticket hadden:

Trailer van de show:

En het kunstje met de tennisracket:

Maandag 2 maart: een grote dag voor Ilie. Net tweeëneenhalf geworden en dus mocht ze naar school. En gezien het meisje al een tijdje zindelijk is en mentaal klaar voor iets nieuws, zette ik haar gisterenochtend als trotse vader af aan de schoolpoort. Tot daar liep alles zeer vlot. Met haar grote boekentas op de rug beklom ze tetterend de trappen naar de poort. Maar toen ze daar binnentrad en een drietal wenende kindjes zag, bleef ze plots stilstaan. Uiteindelijk wilde ze enkel op mijn arm verder naar de speelplaats. Daar stond een klein onthaalcomité met koffie en een gids naar ons klasje. Kort introgesprekje met de juf. Ilie kijkt benieuwd rond. Maar als de vader haar een kusje geeft en vertrekt, plooit haar onderlipje zich plots in een trieste plooi en gaat ze wat huilen. Een vaderhart breekt een beetje als ik me toch omdraai en de speelplaats verlaat. Alles nieuw voor ons popje – hopelijk vindt ze snel haar draai op school.

Dinsdag 3 maart: bijgemutst eet Ilie haar havermoutpapje als ontbijt en gaat mee naar school. Ze stapt flink binnen, geeft haar vader nog een zoen en kijkt verwachtingsvol naar alle spelende kindjes op de koer. Ik denk dat het snel goedkomt.

En op maandagavond krijgen we bericht van de familie dat onze dochter op televisie is. WTV interviewt een kleuterklasje, hun juf en hun nieuwe stagiair-begeleidster die studeert voor kleuterjuf maar nu al praktijkervaring komt opdoen in haar eerste jaar. En wie kijkt daar ietwat terughoudend naar de interviewer met de grote micro, maar vertelt dan met een lief stemmetje dat ze het wel leuk vindt op school? De Kleine Ilie natuulijk. En zo zien we ze wat later ook nog eens zitten op een stoeltje tijdens een voorleesmoment en later als ze zelf een boekje leest. Op die manier krijgen we een klein fijn overzichtje over hoe ze daar als klein ukkie rondhangt in de klas…

De pagina van het regionieuws waar je via de tab “video” het filmpje kan bekijken vind je hier. (Ilie is het blonde meisje met een roze pulletje dat rond 1:10 in beeld komt)

Nog even kort melden dat Buck Danny gisterenavond een voortreffelijke set speelde op de preselecties van Humo’s Rockrally (Cactus Club Brugge). Vanuit Kortrijk was er een bus ingelegd voor de grote schare fans, maar ook uit Brussel en Leuven stroomden sypathisanten toe.
Als er al iets kan op aangemerkt worden, dan is het dat ze eerder in het genre van melodieuze pop spelen dan stevige rock, maar dat mag volgens mij geen struikelblok zijn. De melodie?n van Rasbliuto/Buck Danny nestelen zich met ongeloofelijke vlotheid in je oor en blijven daar dan ook de rest van de week hangen. Vaak lig je ‘s nachts nog te neurie?n en besef je pas later dat het weer ??n van hun muziekjes is dat is blijven hangen.

Voor de rest was er die avond een beetje van alles te bezien. Van zeer goed (Absynthe Minded) tot walgelijk slecht (we zullen maar geen namen noemen), maar voornamelijk zeer veel afgesleten eenheidsworst. Volgespeelde arrangementen (als daar al aan gedacht werd) met de beruchte 3 akkoorden, een bas die enkel monotoon de tonica meevolgt en zeer matig gezang. Af en toe wel zeer grote ego’s te zien op podium, daar werd duidelijk meer aan gewerkt dan aan instrumentbeheersing.
Een mens moet ergens beginnen natuurlijk.

Volgende activiteit van de nog op te richten “Extreme Sports Club” komt eraan. Spant uw kuiten en spuugt in uw handen want hier komt de Extreme Hiking tussen Blankenberge en Oostende op zondag 20 maart 2005!

Interesse kan je hieronder tonen via de “bedenkingen”, voor inschrijvingen graag persoonlijk contact met Michaël of Jeroen.

Voor de mensen die nog niet helemaal overspoeld zijn door de tsunami 12 12 acties: heden vrijdagavond is er een zeer aan te raden concert in het WestVlaamse. Ten voordele van kan je komen kijken naar veel kunst, de meester van het Vlaamse Lied Flip Kowlier, de weg-van-de-wereld-blazers van Galatasaray en het gewoon fantastische en ferm ondergewaardeerde Lunascape.

Dit alles in de oude TRANSFO turbinehallen in Zwevegem. Ook nog een volledig gratis bovendien, ziedaar!

Spant u kuiten voor de alweer nieuwe fijne zomeractie van Jeroen: de Extreme Croquet Deathmatch & Taartpicknick op zondag 17 juni a.s.

Zeer jammer, maar de weergoden verplichten me om de Extreme Croquet te verplaatsen naar volgende week. Voor zo’n evenementen lijkt het me aangewezen dat je toch een basis van goed weer hebt om rustig de velden te kunnen inpalmen en ergens neer te liggen zonder direct een natte broek te krijgen.
Was ik toch maar met eieren naar de Clarissen geweest!

Als troostprijs een kleine link naar een nieuw stuk webzucht: “Projecten“. Nog in aanbouw, maar reeds te bezoeken.

Na een fijn repetitieweekend in Brussel voor het nog fijnere mariachi-orkest Flippez y los Bomberos, zijn heden alweer de eerste foto’s van die repetitie online gezet. De muziek zal voor het eerst live te horen zijn nu zaterdag 13 maart in zaal “La Tentacion” in Brussel ron 22:30 (zij het dat het eigenlijk wel een soort van priv?-gelegenheid is. Denk daarbij aan veel trompetten, violen, contrabas, schelle gitaren en bombastische zang. Genrehint: Willy Deville, Calexico, flip kowlier en allerhande in een Spaans of tex-mex jasje.
foto’s

De midwinterbarbecue 2004 is een historisch feit. Omdat ik de capaciteit van ons nieuwe huis nog niet goed kon inschatten, heb ik er een bescheiden editie van gemaakt met wat minder volk (11 gelukkigen). Hoewel ik nog nooit een woord heb geloofd van de voorspellingen van Frank Deboosere, had ik me door intimi toch laten overhalen om de party-tent van mijn ouders te monteren in onze tuin. Kwestie van droog te kunnen grillen. Geen druppel te zien natuurlijk. (Toen mijn gasten weg waren stak evenwel een oudtestamentisch onweer op die de party-tent alle hoeken van de tuin liet zien, achterna gejaagd door lege bioburgerverpakkingen en satéprikkers, zodat ik een hele zondagvoormiddag groendienst kon spelen in eigen tuin. Dank u Frank, dank u).

Wegens een nog steeds defecte buiten-verlichting verliep het grillen trouwens in volledige duisternis. Koude winden ranselden mijn leden. Af en toe draaide ik op goed geluk de burgers, enkel bijgelicht door het zwakke schijnsel van de gloeiende kolen, terwijl in de living een uitzinnige bende zich op de sterke drank gooide.
Beneveld door de Bora-Bora aperitief, de wijn (bronzen medaille van vinicolteurs in 2000 – parels voor de zwijnen) en de Cointreau begonnen we met het grote Hiéronimus Inquisitorus spel. Een soort mix tussen Trivial Pursuit, een cultus van persoonsverheerlijking en een worstenkaarting voor andersvaliden. Mijn hoofd doet nog steeds pijn als ik terugdenk aan Niko’s schildpaddengrap. Jammergenoeg werd de opdracht niet getrokken waarvoor iemand op straat cake aan de man moest gaan brengen, intussen gebarende zo stoned als een garnaal te zijn. Om één uur ‘s nachts in de Oostblokwijk van Kortrijk had dat wel wat opgeleverd. Eén dezer moet ik het spelbord eens vervolmaken en dan kunnen we het op de markt brengen. Door alle tumult heen sliep kleine Ella Capella de droom der onschuldigen. Iets waar ik die nacht zelf niet echt in slaagde. Opgeschrikt door hard tegen het raam aanwaaiende satéprikkers lag in onrustig te woelen in mijn bed. Was het omdat ik nog eens vlees geroken had dat ik zo wakker was, of aan het feit dat mijn bed enkele momenten daarvoor nog had dienstgedaan als tafel voor een feestgelag? Ontwaarde ik in de donkere nacht de schimmen van een rondvliegende tent? Lag ik te malen om de Westhoektrappende nieuwjaarsbrief van de Limburgse sectie of was ik voornamelijk al aan het plannen voor de MWBBQ05?
Ik weet het niet, ik weet het niet.

16 januari 2004
Het optreden van Expo58 op de Gentse Feesten zal zijn aan het St-Baafsplein op 19 juli. Daarnaast is er ook nog een optreden voorzien op 2 april in Roeselare en wordt er ook gespeeld in Kortrijk ter ere van het 80 jaar bestaan van de tennisclub “de Wikings”. Tisdaggetweet.

Fijn muzieknieuws voor de smakers: Expo’58 treedt dit jaar nog eens op tijdens de Gentse feesten op 19 juli. Gaat dat zien alvorens Niko en de zijnen onbetaalbaar zijn geworden.

Tevens speelt Buck Danny op 13 februari in de Magdalenazaal te Brugge en ook nog eens op 31 maart in Kortrijkse Schouwburg tijdens de afterparty na het optreden van Golden Earring.
Buck Danny Heeft trouwens een fijne CD uit die ook bij de Niko te verkrijgen is.

De verhuis is intussen gebeurd. Alles in dozen binnengegooid op nummer 90. De grote infrastructuurwerken (veel hadden we niet meer te doen) zijn gebeurd. Schilderen en dergelijke gebeurt wel als we terug zijn van China. Daarna nog een goeie plek vinden om al die volle dozen ook weer uit te pakken. Maar afijn, ons bed staat er en onze tafel en stoelen, dus we kunnen voort.

Voor de reis hebben we naast de vliegtuigtickets nu ook een weekje geboekt in het shaodong Youth Hostel in Beijing. Nogal goedkoop slapen in een slaapzaal. Hopelijk geen horden snurkende Chineesjes rondom mij.

Ik probeer morgen een nieuwe voordeur in elkaar te steken voor webzucht waar het nieuws te volgen zal zijn van ons wedervaren alginds.

meer nieuws later, haastige groet, jeroen.

Straks verdwijn ik even voor een weekje in de Kortrijkse arondissementen. Nog een hoop voor te bereiden aan kleine maar noodzakelijke dingetjes voor het trouwfeest, de verhuizing en de reis naar China.
Op de achtergrond werk ik intussen aan een vernieuwde pagina voor de foto’s. Hoewel ik het huidige erg fijn vind, zijn er kantjes aan die ik iets minder gebruiksvriendelijk vind. Ben wat scripts aan het aanpassen van SPGM en dan zien we wel. Wie weet nog lijf voor we vertrekken naar het oosten. Beta-testje hier te zien.
Daarnaast wil ik ook een scriptje installeren dat het mogelijk moet maken dat mensen commentaar achterlaten bij de columns op webzucht. Ook al aan geprutst, maar nog niet helemaal af.
Gezien ik volgende week hard ga werken aan vanallesennogwat, zullen er wellicht weer weinig updates komen aan de site. Ik hoop nog een soort van template klaar te krijgen om nieuws uit China op te kunnen posten. Laat ons hopen dat ik hier en daar nog een minuutje tijd vind.

Allerlaatste dag van juli alweer en ik ben nog niet op vakantie. Dat zal jammergenoeg nog zo blijven tot in september, maar dan gaan we wel voor een poosje verdwijnen uit het vaderland.

Intussen zit onze buddy Jan Leenknegt lekker op de fiets te cruisen doorheen Noord-Amerika. Genieten van spectaculaire uitzichten, beetje bruinen, heetwaterbronnen, en verschillende tijdszones oversteken.
fijn, fijn, fijn.

Naar mijn idee zouden vanaf vandaag de uitnodigingen voor onze trouw moeten beginnen binnen vallen bij de mensen die daarvoor in aanmerking komen. We hebben een fijne kleurendruk laten maken met wolken en blauw als hoofdtoon.
We kunnen natuurlijk niet iedereen vragen om te komen feesten, maar het staat u vrij een proefje van de uitnodiging te zien. (de definietieve zet ik binnenkort wel eens onlijn. Dan kan u als goed christen meteen ook nog eens naar een huwelijksmis komen.
O, ja: in de uiteindelijke versie staan de letters recht…

TADAAH…(schellende loftrompet)
Het nieuws is wereldkundig! Vader Herman is na vier jaar studie filosofie geschikt bevonden als licentiaat in de wijsbegeerte. (nu wellicht Master in Philosophy). Hedenmiddag werd hij voor zijn volgehouden inspanningen tijdens de tweede licentie plechtig gehonoreerd met een flinke onderscheiding!
Het mag gezegd dat zijn zoon Jeroen, eveneens gehomologeerd wijsgeer, zeer trots is op dit resultaat.