Doe het zelf mini serre in de tuin

In onze tuin is er een afgebakend stuk voor kruiden. Mediterrane kruiden, medicinale kruiden, diverse soorten munt, bloeiende kruiden, bizarre kruiden voor in de keuken. Alles heeft zijn perkje in de “middeleeuwse kruidentuin”. Een naam die groter klinkt dan wat het lapje grond eigenlijk is, maar ik vermaak me met mooi getrimde buxushaagjes en overzichtelijke hokjes met aangepaste verzorging.

Omdat ik graag kook met verse kruiden is een aanzienlijk deel van de kruidentuin voorbehouden voor tuinkuiden. Elk jaar als de lente in gang schiet haal ik mijn zaden boven (van eigen kweek of besteld op het internet) en zet me aan het zaaien. Niets leukers om een warme zondagmiddag door te brengen. Nu, onze tuin wordt geplaagd door allerlei plantenetend venijn, in het bijzonder slakken. Als ik iets gewoon uitzaai, wordt het opgepeuzeld nog voor het blaadjes heeft. Gefrustreerd geroep en gesmeierde naaktslakken zijn daarvan getuige geweest. Een biervalletje zetten lokt alleen nog extra slakken van de buren. Er komen er op een nacht zoveel in te zitten dat er er gewoon weer uit kruipen over elkaars slijmerige lijfjes. Als ik dus kruiden wil in de tuin, dan moet ik dat op een veilige manier doen.

Met een volledig slakvrij ingegraven miniserretje bijvoorbeeld. Alles begint met 3 hoepeltjes in de aarde. Dit wordt de dragende structuur voor de tegen nachtkoude en slakken beschermende folie.

20110328-163203.jpg

Aan één zijde wordt deze folie al goed diep in de aarde vastgezet. Slakken zijn namelijk niet zo erg sterk in het graven van tunnels. Wegens hun zwakke slijmerige lijfjes denk ik zo…
20110328-163217.jpg

Dan worden enkele kweekpotjes gevuld met potgrond en door een onschuldige kinderhand voorzien van enkele zaadjes.
20110328-163228.jpg

waarna de potjes, na zorgzame irrigatie, mooi in het gelid onder de hoepeltjes worden geplaatst. Klaar om onder een beschermend tunneltje te komen.
20110328-163244.jpg

Gezien ik deze tunnel niet elke dag wil openmaken (goed ingegraven tegen de slakken, dus niet zo handig om dit elke dag opnieuw te doen), is er een manier nodig om de naar drank smachtende kwetsbare zaailingen op een eenvoudige manier te voorzien van water. Mijn oplossing is een plastic slangetje dat ik met een nageltje en hamer om de paar centimeter van gaatjes heb voozien (en op het einde afgesloten met een schroef). Dit wonder van moderne irrigatietechniek wordt evenredig over de potjes met zaadjes aangebracht.
20110328-163304.jpg

Aan het andere uiteinde van deze slang zit een dopje van een PET-fles. (PET-flessen lijken wel een cruciale rol te spelen in mijn stadstuin-kweekervaringen). De slang gaat door het dopje (vastgezet door klemming en wat lijm).
20110328-163320.jpg

En dit dopje gaat natuurlijk op een met water gevulde PET-fles. Tadaaaah!!!
20110328-163331.jpg

Als ik nu de fles in een omgekeerde verticale positie in een zelf geknutseld houdertje plaats, dan druppelt het in de hele miniserre lekker verfrissend water.
20110328-163348.jpg

Nu enkel nog de andere zijde ingraven en de serre is klaar voor een geweldige kruidenoogst, die enkele weken later kan worden uitgeplant in de kruidentuin.

Geen berichten



Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

(required)

(required)