Laatst met de Radio2 vedette en fellow culinair tester Michael een burger gaan happen bij Clerckies. Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat Kortrijk een hamburgerrestaurant rijker was, maar na positieve ervaringen in de States en Gent, was ik wel benieuwd. Voornamelijk omdat ik de kwaliteit van burgers in McDonalds of Quick niet echt zo fantastisch vind. (Vooral smaak en textuur van de lapjes vlees).

Toen we enkele maanden geleden door Chicago en omstreken toerden, was een van de geneugten de vers gemaakte en met veel liefde gebakken burgers in de vele burgerrestaurants en baancafé’s die je daar vindt. Vaak zo dik dat je ze als Europeaan niet eens tussen je kaken kreeg zonder verrekking, en vaak ook zo groot dat ik de enige van ons gezelschap was die ze met enig gemak binnenwerkte. Benieuwd dus naar de nieuwe aanwinst in Kortrijk.

Schrijver dezes rekt zijn bekje in Chicago

Het logo en de inrichting van de zaak deden bij mij meteen een zekere twijfel toeslaan. Een vreemde mix tussen low-fi burgerrestaurant en een seventies loungeclub, met een duidelijk balansvoordeel voor het eerste. Het logo leek wat karig afgewerkt, maar soit, dat zal wel de bedoeling zijn. Via een redelijk gruizig ingangetje (typisch ouder appartementshalletje), kom je binnen een een spartaans aangeklede eetzaal met hoog tegen de muur oprijzende rode zetels in de bekende setting van een treincoupé met 2 naar elkaar gerichte zetels met vaste tafel tussenin. De wanden zijn overschilderd geruit tasso-papier (ben ik de enige die daar een tikkeltje nerveus van word?) Op de tafel rode plastic bakjes met papieren servetjes. Benieuwd en op mijn hoede kijk ik naar het aanbod.

De man met zijn grill

De keuze aan burgers is naar mijn mening vrij beperkt: een burger met de huissaus, een cheesburger, een onion burger en een chickenburger. Tot meer en eerder glorie van het onderzoek bestel ik twee burgers: kaas en kip. Michaël neemt een huisburger en de uiburger. De bestelling wordt aan de counter opgenomen door een lieve vrouw, waarvan ik vermoed dat ze de moeder van de griller/eigenaar is. Alles zou vers bereid zijn, ook de frietjes.

Redelijk snel verschijnt onze bestelling aan tafel. De burgers zijn verpakt in een papieren zakje en worden geserveerd in zo’n graalijk plastieken schaaltje.

Maar het gaat in de eerste plaats om de smaak en die is waarlijk goed. De cheeseburger heeft de kwaliteit van een vers gemaakte hamburger. Geen uitgebakken of 6X opgewarmd flapje verdriet, maar een heerlijk sappige burger in een stevig broodje met frisse groentjes.

De Chicken bestaat niet zoals vaak uit vermalen kippen-afval maar er liggen 2 perfect gebakken dunne kippenfiletjes tussen mijn broodje. De Clerckies saus ligt me wat minder: serieus zoet barbecuesausje met voor mij te sterke uiensmaak. De drankjes komen in blik uit de frigo. In een burgerrestaurant vind ik dat perfect. Ik gruwel van die mini 20cl flesjes drank en ik vermoed dat menig burgereter graag een slokje meer heeft. (Al hoop ik dat de Amerikaanse 1 liter bekers met veel ijs nog niet meteen ingang vinden in ons land).

Zeker een fijne ervaring. De burgers smaakten inderdaad lekker vers en ook de frietjes waren vers en lekker. De inrichting kan volgens mij nog wat sterker (thematischer doorwerken naar “Amerikaanse films”?). Ik zal er niet elke dag eten (mijn weegschaal verbiedt me helaas dergelijke excessen), maar ik keer er zeker nog terug voor een lekkere snelle hap die eens geen pizza of chinees is.

Update dd 2/8/9 er is ondertussen blijkbaar ook een facebookpagina voor Clerckies!
Update dd 22/9/9. Ik heb wat extra foto’s toegevoegd aan de tekst! Een kort gesprek met de eigenaar leerde me hun bijna obsessieve drang naar de perfecte burger kennen. Clerckie zelf (zie foto boven) staat elke ochtend rond 5 uur op om in zijn aterlier verder burgeronderzoek te doen. Kan het vlees nog beter (daar ter plaatse 2X dagelijks vers gemalen), zit de saus goed, wat kan de volgende burger worden?… Altijd mooi om mensen met passie voor een vak te zien.