Nooit naar het nieuws kijken op tv en kranten enkel professioneel op snelheid doorbladeren heeft 1 klein nadeel: je weet zelden dat de klok opschuift voor zomer- of winteruur. Ook dit weekend was weer een beetje van een verrassing. Omdat we in Brussel moesten zijn voor Afrika! Afrika! moesten de kindjes eerst naar hun tijdelijke oppas gebracht. Daar aangekomen blijkt de klok ons een uur te hebben ingehaald. Gelukkig waren we enigszins op tijd vertrokken of we waren hopeloos te laat geweest. Nu misten we enkel de brunch. Een brunch die we toch zouden gemist hebben door redelijk veel volk voor redelijk weinig eten.

Ik weet nooit goed wat ik moet denken van dat zomer- en winteruur. Als je de instellingsproblematiek zou kennen van de klokken op onze oven en microgolf (die tijdens ontbijt en ochtendritueel met de kindjes mijn voornaamste tijdsbakens zijn) dan zou je meteen begrip hebben. Het zal zeker nog een week duren eer ik weer uitgevogeld heb hoe ik die vermaledijde dingen moet instellen. Die ovens zaten in de keuken toen wij het huis kochten, maar handleidingen waren niet inbegrepen. Met het gebruik van een oven kan ik nog goed overweg, maar die klok, dat is een soort van multiknoppencombo dat ik altijd maar vind door dagenlang allerhande vreemde combinaties te drukken. Tot ik plots in het klokmenu ben. Gelukkig zijn gsm, wekkers en klokken vrij makkelijk te verzetten en maakt de dvd-recorder de sprong uit eigen initiatief. Net als de computers.

Nu nog hopen dat de kleine gabbers in huis ook vanzelf de sprong maken. Met vervroegen van de klok valt dat kennelijk nog mee. Nog een geluk, zo heb ik kunnen slapen tot 6u30, anders was het weer 5u30 geweest. Lang leve het zomeruur! (Deze winter zal ik anders piepen – nu maar hopen dat het mannetje tegen dan toch tot rond halfzeven slaapt van nature, ander kan ik rond vier uur opstaan – not!).

En het is natuurlijk lekker lang klaar ’s avonds, dat is ook wel genieten. Als zal ik weer eens de wilde wilg moeten terugsnoeien.