Maandag naar de eerste uitreiking van Design@work geweest in Kortrijk. Deze awards belonen bedrijven die innovatieve designproducten, diensten of materialen aanbieden. En innovatieve producten waren er! En veel prijzen ook! En nog meer speeches! Een beetje teveel van het goede voor mij. Het leek een beetje alsof iedereen die er iets mee te maken had wel een speech wou geven. Meer dan twee uur luisteren werd een beetje teveel van het goede voor mij. Na anderhalf uur begon de zaal leeg te lopen en gingen mensen achterin al wat gaan drinken en de versneden groentjes alvast opknabbelen. Wat niet zo motiverend werkte om te blijven luisteren.

Wel fijn vond ik de keynote speech van Michael Braungart, recyclageguru en vrolijke spreker. Kwam zijn bekende concept van cradle to cradle inkaderen. Gestart met zijn boek dat hij samen schreef met William McDonough en waarin ze een nieuwe visie op duurzaam ontwerpen geven. Over de maatschappelijke ontwikkeling waarbij de huidige generatie in haar noden voorziet, zonder de mogelijkheden daartoe voor de volgende generatie te beperken. Het streven van de cradle to cradle visie gaat verder: we moeten ook voorzien in onze eigen noden en de toekomstige generaties van meer mogelijkheden voorzien. Probeer in plaats van minder slecht, goed te zijn. Dus niet vervuiling beperken, maar omgekeer nieuwe bronnen produceren.

Een knipje uit wikipedia:
In het boek wordt de kersenboom als metafoor gebruikt om de ideale hergebruikcyclus te beschrijven. Het doel van de kersenboom is te voorzien in zijn eigen onderhoud en voedingsstoffen en het maken van nakomelingen. De mens doet dit sinds de industrialisatie door bedreigingen vanuit de natuur te verdringen, de grond en fauna uit te putten voor consumptie en het produceren van schadelijke bijproducten. De kersenboom biedt daarentegen habitat en voeding voor insecten en vogels, voedt de grond en zuivert de lucht. Om in onze behoeften te voorzien hebben we technische grondstoffen nodig zoals metalen, verdunners en andere stoffen die inherent niet in zo’n biologische cyclus terecht mogen komen. Enerzijds omdat het de biologische processen beschadigt, anderzijds omdat biologisch materiaal de kwaliteit van de technische grondstof vermindert. Om “waste equals food” te laten werken, moeten biologische en technische voedingsstoffen te scheiden zijn, en elk in een eigen cyclus worden herverwerkt.

De man sprak erg leuk. Soms in wat semi-onverstaanbaar Duits Engels (Allo Allo), maar vol goede moed en entertainend. Het is een kunst die duidelijk niet iedereen gegeven is.

Alle prijzen hier te vinden.