In de koorde
En zo gebeurde het dat ik enkele weken geleden plots deel uitmaakte van een gemengd bedrijfstouwtrekteam. Niet dat ik plots zo’n eerder bij de machosporten in te delen activiteiten erg genegen ben, maar een mens doet al eens iets stoms om zijn collega’s te plezieren. De matches vonden plaats in een lege loods achteraan de bedrijfsterreinen, wat de stoerheid van het geheel erg ten goede kwam. De nogal gladde betonnen vloer was niet meteen de beste ondergrond voor een touwtrekwedstrijd, maar dat euvel losten we op door op de dag van de finales nog eens mijn JB Rautureau bottinen op te diepen met hun fijne customized Dunlop zolen. Er werd nog steeds gegeleden, maar we konden nu toch trekken.
Laat me meteen de mannelijke helft van het team even voorstellen:
Als je daar al niet bang van wordt, dan weet ik het ook niet meer!
De scheidsrechter fluit en daar gaan we:
Eerste match in de sjakos! Wisselen van kant dan maar.
En zo verder…
En zo voort…
En zo door naar de finale. Met intussen blauwe ribben en opengeschuurde bloedende blaren geven we er nog een ferme trek aan. “the wall is the limit!”
wat, met de hulp van de massieve oerkrachten van ondergetekende natuurlijk wel moest leiden tot een podiumplaats. En niet zomaar een podiumplaats natuurlijk, meteen eerste prijs – het ereschavot, waarop je ons hieronder mooi ziet blinken:
Natuurlijk kan niet iedereen dergelijke natuurfenomenen weerstaan en onvermijdelijk vielen er ook slachtoffers:
No pain – no gain zou ik zo zeggen!!!
Geen berichten
Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>