Begin deze week ben ik gaan zien naar Rigoletto, een opera van Verdi, door de ?Compagnia d?opera Italiana di Milano? gebracht in de Kortrijkse schouwburg. Het stuk speelt zich af in het 16de eeuwse Itali? waar een venijnige Hofnar (Rigoletto) geklemd zit tussen de wensen van zijn meester, de Hertog van Mantua en zijn liefde voor zijn mooie dochter (waarbij hij die laatste tegen de eerste moet beschermen want de brutale vlerk deinst werkelijk voor niets terug). Jammergenoeg lukt het dat niet zo goed, want de rijke heersers blijven ongestraft en kunnen vrolijk verder doen, ten koste van het arme gepeupel.

Wie er ook jammergenoeg niet helemaal slaagt in zijn opzet is de operacompagnie zelf. Op de hoofdzangers na vond ik het stuk qua presentatie en stem een mager beestje. Wat het decor betreft zal dat wel de bedoeling geweest zijn, maar veel indruk maakte het kale grijze staketsel niet. Het bleek daarenboven ook nog redelijk ongemakkelijk verplaatsbaar wat soms voor ongemakkelijk lange pauzes met gesloten gordijnen zorgde. Ondanks hun prachtige kostuums konden de achtergrondfiguren ook niet bekoren. Ze stonden erbij alsof ze dringend naar de wc moesten of zich afvroegen waar die bus nu ook weer precies stopte.

Wel prachtig waren de prestaties van de twee oosterlingen in het gezelschap, en in het bijzonder die van de vrouw die Gilda vertolkte (Kyung-Ran Kim). Zeer mooie stem en ook een voordracht die er best mocht zijn. Rigoletto zelf (Andrea Cortese) was ?vooral in het eerste deel? een beetje genepen en ondermijnde zijn acte door zijn overdreven gespeeld gestrompel als bultenaar. Het tweede deel was in zijn totaliteit een stuk beter dan het eerste. Eindelijk wat samenzang, eindelijk wat passie!

Al met al een fijne vertoning, zonder evenwel te zorgen voor het betere kippenvelwerk.