Klets! We hebben het vlaggen…
Gistreren is een of andere onverlaat met een stevigel knal in de koffer van onze Polo gedoken. Alles volledig ingedeukt en verfrommeld als een sandwich uit een oud lunchpakket. De achterdeuren gaan niet meer open, de auto start niet meer, etc…
Toen de garagist onze wagen kwam ophalen keek hij maar bedenkelijk. Dat het er niet zo goed uitzag, en dat we ons mochten voorbereiden op een “perte totale”. Ons bakske is nu net zeven jaar, met nog weinig kilometers, want we gaan beiden zoveel mogelijk met de trein of de fiets naar het werk en de winkel. Maar wat krijg je nog voor een Polo van zeven jaar? Een paar tienduizend franken? Terwijl wij nog rustig tien jaar ermee gingen rondrijen tot hij van pure vermoeidheid of roest uiteen zou vallen. En wat doen we nu met onze goede verzorging en rustige rijstijl? We krijgen nog een aalmoes en mogen gaan zoeken naar een kleine 15.000 EUR voor een nieuwe. Waar we dat geld moeten gaan halen is me nog niet echt duidelijk.
Maar ik blijf vooral achter met een wrang gevoel. Iemand anders rijdt je auto kapot en jij moet opdraaien voor de kosten! Er zou een systeem moeten zijn dat er voor zorgt dat je tenminste een auto van gelijkwaardig niveau krijgt na een ongeluk. Dan ben je nog genoeg gekloot omdat je je eigen auto kwijt bent en je nooit weet wat je nu krijgt, maar je hebt dan tenminste iets.
Nu staan we hier, met een whiplash en een lege garage…
Geen berichten
Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>