Zomeruur
Dit jaar heb ik zo snel mogelijk komaf gemaakt met de uurverandering. ‘s Avonds voor het slapengaan heb ik nog snel een ronde gemaakt, van boven naar beneden. De computer schakelt gelukkig zichzelf al om, dus nog snel de kamerklok en mijn klein alarmklokje dat me moet verwittigen dat ik alweer zes uur aan mijn computer zit door te werken zonder pauze. Dan de badkamerklok, de twee wekkers in de slaapkamer, de klok in onze tao-ruimte, de huiskamerklok en het klokje van de oven. Zo klaar!
Of wacht: nog snel de video omzetten.
Akkerdjiee! Hoe moet dat nu weer?
Uiteindelijk pruts ik 40 minuten aan de video, terwijl ik 8 uurwerken in vijf minuten heb gedaan. Waarom is het toch dat video’s zo onhandelbaar zijn? Ik ken geen enkel ander apparaat in mijn leven waar de logica zo onachterhaalbaar is als mijn video. En de helft van de mensen die ik ken vindt de video programmeren ook maar niets. Wat is dat toch met die dingen? Bestaan daar geen “good practice” regels voor of zo?
Dankzij de uurverandering valt ook weer eens op hoe strikt we aan tijd gebonden zijn. Hoewel ik wat zeur met mijn gsm, loop ik nu al acht jaar zonder horloge rond, om niet constant naar de tijd te kijken. Maar toch zit die binding met de klok erg diep. Alleen al n mijn huis: acht klokken en een gsm-uurwerk! Time is honey.
Geen berichten
Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>