De midwinterbarbecue 2004 is een historisch feit. Omdat ik de capaciteit van ons nieuwe huis nog niet goed kon inschatten, heb ik er een bescheiden editie van gemaakt met wat minder volk (11 gelukkigen). Hoewel ik nog nooit een woord heb geloofd van de voorspellingen van Frank Deboosere, had ik me door intimi toch laten overhalen om de party-tent van mijn ouders te monteren in onze tuin. Kwestie van droog te kunnen grillen. Geen druppel te zien natuurlijk. (Toen mijn gasten weg waren stak evenwel een oudtestamentisch onweer op die de party-tent alle hoeken van de tuin liet zien, achterna gejaagd door lege bioburgerverpakkingen en satéprikkers, zodat ik een hele zondagvoormiddag groendienst kon spelen in eigen tuin. Dank u Frank, dank u).

Wegens een nog steeds defecte buiten-verlichting verliep het grillen trouwens in volledige duisternis. Koude winden ranselden mijn leden. Af en toe draaide ik op goed geluk de burgers, enkel bijgelicht door het zwakke schijnsel van de gloeiende kolen, terwijl in de living een uitzinnige bende zich op de sterke drank gooide.
Beneveld door de Bora-Bora aperitief, de wijn (bronzen medaille van vinicolteurs in 2000 – parels voor de zwijnen) en de Cointreau begonnen we met het grote Hiéronimus Inquisitorus spel. Een soort mix tussen Trivial Pursuit, een cultus van persoonsverheerlijking en een worstenkaarting voor andersvaliden. Mijn hoofd doet nog steeds pijn als ik terugdenk aan Niko’s schildpaddengrap. Jammergenoeg werd de opdracht niet getrokken waarvoor iemand op straat cake aan de man moest gaan brengen, intussen gebarende zo stoned als een garnaal te zijn. Om één uur ‘s nachts in de Oostblokwijk van Kortrijk had dat wel wat opgeleverd. Eén dezer moet ik het spelbord eens vervolmaken en dan kunnen we het op de markt brengen. Door alle tumult heen sliep kleine Ella Capella de droom der onschuldigen. Iets waar ik die nacht zelf niet echt in slaagde. Opgeschrikt door hard tegen het raam aanwaaiende satéprikkers lag in onrustig te woelen in mijn bed. Was het omdat ik nog eens vlees geroken had dat ik zo wakker was, of aan het feit dat mijn bed enkele momenten daarvoor nog had dienstgedaan als tafel voor een feestgelag? Ontwaarde ik in de donkere nacht de schimmen van een rondvliegende tent? Lag ik te malen om de Westhoektrappende nieuwjaarsbrief van de Limburgse sectie of was ik voornamelijk al aan het plannen voor de MWBBQ05?
Ik weet het niet, ik weet het niet.