Spaghettimasjien
Rond nieuwjaar kregen Leen en ik zo’n fijne pastamachine cadeau. Iets wat je jezelf niet cadeau doet omdat je Italiaans nog niet zo goed is of je niet elke dat spaghetti eet, maar natuurlijk wel supergeinig is om te krijgen van iemand anders. Ik zou mijn knutselende zelf niet zijn als ik niet meteen de dag daarna aan de slag ging. Hoewel ik voor een zevenvoudig dilemma aan mogelijke vormen werd gesteld (van spaghetti tot ravioli) ging ik resoluut voor de tagliatelli. Prima voor de eerste keer.
Na het rollen van een van voor de gezondheid van slechte ingredi?nten gespeend gebleven deegje kon de eerste koude persing beginnen.
Daarna ging de machine op een steeds kleinere stand tot het deeg klaar was om in tagliatellidikke reepjes te worden versneden. Voor iedereen met een voorliefde tot spelen met eten een waar festijn.
En daar sta je dan als trotse verknipper met een hand vol slierten te glunderen. Een leuke hobby voor een verloren middag. En ‘s avonds houd je er ook nog een fijn hapje aan over.
Geen berichten
Leave a comment
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>